MURKI OPOROWE

Murki oporowe służą do podtrzymywania wyżej leżącej warstwy gruntu na terenach o niewielkich spadkach. Ponieważ jednak stanowią jeden z bardziej dekoracyjnych elementów małej architektury ogrodu, wprowadza się je często również na terenach płaskich. W tym wypadku sztucznie podnosi się wybrane jego fragmenty, tworząc np. ziemne tarasy, murki – donice itp. Takie połączenie nieregularnych, sztucznie przygotowanych elementów (murków) wraz z naturalną roślinnością tworzy bardzo ciekawe kompozycje.

MURKI Z KAMIENI LUŹNO UKŁADANYCH

Na stokach nieregularnych o małym pochyleniu najłatwiej wykonać same fragmenty murów. Buduje się je tylko na krótkich odcinkach – w tych miejscach, gdzie skarpa jest bardziej nachylona. W innych, płaskich, ustawia się pojedyncze bloki skalne lub większe kamienie. Teren skarpy oraz miejsca przy kamieniach obsadza się niższą lub wyższą roślinnością, tworząc dowolne kompozycje.

Większe szczeliny pomiędzy blokami kamiennymi można wypełnić żyzną ziemią i zasadzić w nich niską roślinność. Murki do wysokości 1 m można budować z luźno układanych kamieni. Przed rozpoczęciem budowy sortuje się je, ładniejsze wybierając na czoło muru. Już podczas układania skierowuje się je płaską pionową krawędzią na zewnątrz. Należy przy tym przestrzegać zasady, aby szczeliny między kamieniami były jak najmniejsze; pionowe w kolejnych warstwach muszą się mijać – podobnie jak w murach z cegły.

Większe szczeliny wypełnia się podczas układania żyzną ziemią (sadząc od razu rośliny), piaskiem lub mniejszymi kamieniami. Cała konstrukcja będzie przez to sztywna, odporna na działanie nacisków wyżej położonego grunta. Na skarpie o małym spadku można wykonać jeden murek wyższy, odpowiednio podnosząc i kształtując teren za nim, lub też wykonać tzw. murek składany. Tworzą go murki niskie (na dwa – trzy kamienie), oddalone od siebie na odległość 1-3 m.

W tym wypadku najpierw się układa płaski kamień o większych wymiarach, zagłębiając go w grunt na około 1/3 wysokości. Na nim układa się drugi, tak aby jego lico było pionowe lub nieco cofnięte względem lica poprzedniego kamienia. Ten drugi nie może tworzyć nawisu nad pierwszym, gdyż mogłoby to prowadzić do zniszczenia konstrukcji. Na większych działkach z naturalnym spadkiem, między kamieniami murku skalnego można puścić ścieżkę. Jeśli wykonuje się ją z płyt chodnikowych lub kamiennych, to należy zachować odległość co najmniej 50 cm od murku niżej położonego. W tym też wypadku murki powinny być szersze – około 40-50 cm. Składają się wtedy z dwóch – trzech kamieni, układanych w jednej warstwie na szerokości konstrukcji.

Comments are closed.